รีวิวหนัง jumanji The Next Level พร้อมการผจญภัยในด่านใหม่ที่คราวนี้จะท้าทายยิ่งกว่าเดิม

รีวิวหนัง jumanji The Next Level พร้อมการผจญภัยในด่านใหม่ที่คราวนี้จะท้าทายยิ่งกว่าเดิม กลับเข้าสู่เกมอีกครั้งในตัวอย่างแรก Jumanji: The Next Level เกมดูดโลก ตะลุยด่านมหัศจรรย์ ความท้าทายครั้งใหม่ที่รอให้พวกเขาหาทางออก

ผู้กำกับ :เจค คสแดัน
นักแสดง :ดเวย์น จอห์นสัน,คาเรน กิลแลน, เควิน ฮาร์ต, แจ็ก แบล็ก
ค่ายภาพยนตร์ :Jumanji: The Next Level/Sony Pictures
เข้าฉาย : 25 ธันวาคม 2019

เรื่องย่อ

ผจญภัยไปกับจูแมนจี้ ซึ่งมันฟื้นคืนชีพอีกครั้งหลังจากเด็กหนุ่มคนหนึ่ง เผลอไปเจอเครื่องเล่นเกมตลับแล้วซ่อมมันให้กลับมาใช้งาน แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อเกมได้ดูดพวกเขาเข้าไปในเครื่องและต้องสวมบทตัวละครสุดฮา ออกตะลุย ด่านใหม่ๆที่เต็มไปด้วยความโหด ทั้งทะเลทราย ยุคน้ำแข็ง ป่าดงดิบที่เต็มไปด้วยสัตว์อันตราย

หนังประเภทแฟนตาซี หนักไปทางจินตนาการสำหรับพวกเด็กๆก็แล้วกัน เพราะช่วง “วันเด็ก” ที่ผ่านมา ไม่ได้พูด ไม่ได้เขียน อะไรถึงพวกเด็กๆเขาเลย ก็เลยขอยกยอดมาชดเชยไว้ในสัปดาห์นี้ ด้วยการนำเอาหนังที่ต้องเรียกว่า “ไม่ถึงกับเก่า” หรือหนังปีค.ศ. 1995 เพียงแค่ 20 กว่าปีเท่านั้นเอง คือเรื่อง “Jumanji”มาลองเสนอ แนะนำ เอาไว้ ณ ที่นี้…

เหตุที่หยิบเอามาแนะนำ เพราะถือเป็นหนังที่ออกจะสนุกสนาน ตื่นเต้น มีเอฟฟ่ง เอฟเฟค ที่พอจะช่วยให้พวกเด็กๆรุ่นใหม่ เขาอาจไม่ถึงกับต้องเบื่อ ต้องเอียนจนเกินไป คืออาจด้วยเหตุเพราะ “ต่อมรับรส” ต่างๆ ระหว่าง “เด็กรุ่นเก่า” กับ “เด็กรุ่นใหม่ๆ” มันอาจเกิดกระบวนการ “กลายพันธุ์” มิวเตชั่นไปเป็นคนละเรื่อง คนละม้วน อย่างไม่อาจนำมาผสมรวมเป็น “คนละเรื่องเดียวกัน” ได้ง่ายๆ เรียกว่า…ถ้าจับ “เด็กรุ่นใหม่” ไปขัง แล้วเปิดเพลงประเภทคลาสสิค ไทยเดิม หรือเพลงฝรั่งรุ่นเก่าๆ ยุคซิกส์ตี้ เซเวนตี้ ให้ฟังกันวันละ 3 เวลาหลังอาหาร เผลอๆ…เด็กเขาอาจเกิดอาการ “เหี่ยวปลาย” หรือ “เหี่ยวตาย” เอาเลยก็ไม่แน่!!!

ในทำนองเดียวกัน…ถ้าจับเอา “เด็กรุ่นเก่าๆ” หรือเด็กที่โตเป็นผู้ใหญ่ไปนานแล้ว หรืออาจกลายสภาพเป็นคนแก่ คนชรา ไปแล้วก็ตาม ไปขังไว้ แล้วเปิดเพลงประเภท “เจ็บนิ้วโป้งจัง” หรือเพลงที่พวกคนรุ่นใหม่เขาร้องๆอยู่ในทุกวันนี้ ให้ฟังกันชนิด 3 เวลาหลังอาหาร เป็นไปได้เอามากๆว่า…เด็กรุ่นเก่าๆ หรือผู้ใหญ่ หรือคนแก่ คนชราเหล่านั้น อาจถึงขั้นน้ำลายฟูมปาก ตาขวาง หางตก กลายสภาพเป็น “มนุษย์หมาป่า” ได้ในแค่ไม่กี่วัน กี่ชั่วโมง ด้วยเหตุเพราะ “ต่อมรับรส” หรือประสาทสัมผัส ไม่ว่าทางหู ทางตา ทางปาก คอ จมูก มันออกจะเป็น “คนละเรื่อง-คนละม้วน” อย่างที่ว่าๆเอาไว้แล้วนั่นแล…

ดังนั้น…สำหรับหนังที่ “ไม่ถึงกับเก่า” อย่าง “Jumanji” นั้น อาจถือว่าออกไปในแนวกลางๆ หรือแนวที่ไม่ว่ารุ่นใหม่ หรือรุ่นเก่า น่าจะ “พอรับได้” ไปด้วยกันทั้งสิ้น คือแม้ว่าโดยเนื้อเรื่อง โครงเรื่อง อาจไม่ต่างอะไรไปจากหนังเด็กสไตล์ “วอลท์ ดิสนีย์” ยุคของแท้แต่ดั้งเดิม คือออกไปทางคล้ายๆนิทาน นิยาย ที่มีทั้งความสนุกสนาน น่ารัก น่าตื่นเต้นแบบเด็กๆ แถมยังมี “คติ” หรือมีข้อคิด สะกิดใจ ที่สอดแทรกเอาไว้ไม่ต่างไปจาก “เข็มทิศ” อันจะช่วยชี้แนะ ชี้นำ ชี้ทาง ในขณะที่กำลังเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ ทำนองนั้น แต่ขณะเดียวกัน “Jumanji” ก็ยังมีเอฟเฟค แอนนิเมชั่น มีเทคโนโลยีใหม่ๆเข้ามาเป็นตัวสร้างสีสัน ที่ทำให้พวกเด็กๆรุ่นที่ต้องโตขึ้นมาพร้อมๆกับเทคโนโลยีทั้งหลาย เขาอาจไม่ถึงกับ “แปลกแยก” จนเกินไป